Kiedy urządzałam swoją pierwszą jadalnię w bloku z lat 70., szybko okazało się, że stół na sześć osób zajmuje tyle miejsca, że ledwo mogłam otworzyć drzwi do kuchni. Miałam wtedy 38 metrów kwadratowych i marzyłam o przestrzeni, która łączyłaby funkcję jadalni z gościnnym pokojem dla rodziny. Zamiast standardowych krzeseł postawiłam na wąską kanapę z funkcją spania, która w dzień służyła jako siedzisko, a wieczorem po rozłożeniu dawała 140 cm szerokości. To była pierwsza lekcja: w małych metrażach każdy centymetr musi pracować na dwa etaty.

Pamiętam, jak znajomi pytali, gdzie trzymam pościel dla gości, skoro w jadalni nie ma ani jednej szafy. Rozwiązanie przyszło z zakupem sofy z pojemnikiem na pościel, która okazała się strzałem w dziesiątkę. Pod siedziskiem zmieściłam koców, cztery poduszki i zapasowy prześcieradło. To uwolniło miejsce w przedpokoju, gdzie wcześniej stał wielki worek z tekstyliami. Jeśli testujesz takie rozwiązanie, zwróć uwagę na głębokość pojemnika – u mnie ma 25 cm i bez problemu mieszczą się nawet grube kołdry zimowe.

Kolejnym wyzwaniem był wybór materaca do tej wielofunkcyjnej jadalni. Przez rok spałam na standardowej piance z zestawu i budziłam się z bólem pleców. Dopiero zamiana na materac piankowy o grubości 16 cm ze zdejmowanym pokrowcem zrobiła różnicę. Położyłam go na stelazu listwowym, który sprężynuje pod ciężarem i nie przepuszcza wilgoci. Teraz, gdy przyjeżdżają teściowie, rozkładam kanapę, a oni mówią, że śpi się wygodniej niż w hotelu. Ważne, żeby listwy były co 3 cm – tańsze modele mają większe odstępy i materac się odkształca.

W jadalni, która ma być też sypialnią, stół to centralny punkt, ale nie może blokować dostępu do rozkładanej kanapy. U mnie sprawdził się model rozkładany na 180 cm, który w codziennym użytkowaniu ma tylko 90 cm. Kiedy goście przyjeżdżają, przesuwam go pod ścianę, a kanapa z funkcją spania rozkłada się bez przeszkód. Do tego dobrałam tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni – plamy z wina czy kawy znikają po przetarciu wilgotną szmatką, a materiał nie mechaci się nawet po roku użytkowania.

Nie ukrywam, że aranżacja jadalni z miejscem do spania wymaga przemyślenia oświetlenia. Nad stołem zamontowałam lampę z regulacją wysokości, która opuszczona daje przytulne światło do kolacji, a podniesiona nie przeszkadza, gdy kanapa jest rozłożona. Dla gości dokupiłam kinkiet z czujnikiem ruchu przy wejściu, żeby nocą nie szukali włącznika po ciemku. To szczególnie ważne, gdy w jadalni śpią osoby starsze, które boją się potknąć o nogi stołu.

Przechodząc do kwestii przechowywania, w jadalni wielofunkcyjnej liczy się każda wnęka. Ja wykorzystałam przestrzeń pod parapetem, wstawiając tam niski regał na książki i dekoracje, a na górze położyłam blat, który służy jako dodatkowe miejsce do pracy. Dla gości kupiłam wersalka z dwoma pojemnikami – jeden na pościel, drugi na buty i ubrania. Kiedyś myślałam, że to przesada, ale po pierwszym weekendzie z kuzynostwem okazało się, że brak szafy to największy problem.

Wybór mechanizmu rozkładania to osobna historia. W mojej pierwszej jadalni miałam model z mechanizmem wysuwanym do przodu, który blokował przejście. Obecnie używam mechanizmu DL, który rozkłada się na trzy części – siedzisko unosi się, oparcie opada, a całość zajmuje tylko 10 cm więcej niż w stanie złożonym. To świetne rozwiązanie, gdy stół stoi blisko sofy. Pamiętaj tylko, żeby przed zakupem zmierzyć, ile miejsca potrzebujesz przed kanapą – standardowo potrzeba około 120 cm wolnej przestrzeni.

Na koniec dodam, że jadalnia z funkcją sypialni wcale nie musi wyglądać jak prowizorka. Postawiłam na stół z litego dębu, który z wiekiem nabiera charakteru, i krzesła z giętego drewna, które łatwo ustawić jeden na drugim, gdy trzeba zrobić miejsce. Dywany wybrałam z krótkim włosiem, bo łatwiej je odkurzyć po okruszkach. I chociaż początkowo bałam się, że goście poczują się jak w magazynie, teraz wszyscy chwalą, że jadalnia jest przytulna i funkcjonalna – a to chyba najlepsza recenzja.